Een ervaring in een pizzeria op Isola del Giglio

Waarom zijn we naar binnen gegaan? De ruimte van pizzeria/ spaghetteria L‘Angolo di Napoli in Giglio Porto zag er allesbehalve aantrekkelijk uit. Het leek wel of je een grot inliep die fel verlicht werd verlicht door tl-lampen...
[rechts_afbeelding_1]Maar het was er druk! Binnen aan de tafeltjes maar ook buiten, met mensen die, starend over het haventje, stonden te wachten op hun afhaalpizza. Er was nog één tafeltje vrij, en aangezien we geen zin hadden om verder te zoeken, zijn we gewoon gaan zitten. Wel met zo’n onbestemd gevoel van ‘doen we hier wel goed aan’...

Plastic
De twee bedienende dochters van eigenaar Angolo renden met grote snelheid langs ons heen met pizza’s en dampende borden spaghetti al mare. Op ons gammele tafeltje lag een blauw, plastic zeiltje versierd met vissen, kreeften en andere zeedieren. We bestelden de huiswijn en twee pizza’s. De verbazing was groot toen de karaf wijn op tafel werd gezet met twee plastic bekertjes. Natuurlijk deden we net of we het heel normaal vonden om wijn uit plastic bekertjes te drinken.

Naast ons zat een groep welgestelde, gedistingeerde Italianen, vier mannen, vier vrouwen. Allen goed verzorgd, geanimeerd pratend waarbij soms wat onderlinge aandachttrekkerij viel te bespeuren. Ze zaten zichtbaar te genieten van het samenzijn, maar, en dat stelde ons een beetje gerust, ook van het geserveerde eten.

Toen kwamen onze pizza’s, ook op plastic bordjes. We keken elkaar aan en begonnen aan onze pizza. De verrassing was groot; een heerlijk dunne, krokante bodem met precies de paar verse ingrediënten die nodig zijn. Geen bergen ananas, shoarmavlees of banaan, maar gloeiend hete, smeltende kaas en zongerijpte tomaten. Subtiele smaken, kortom: de perfecte pizza. Logisch dat iedereen hier pizza haalt en drie keer raden waar Angolo vandaan komt: Napoli! De geboorteplaats van de pizza.

Familiebedrijf
Als we de volgende ochtend langs lopen, raken we met Angolo aan de praat. Lastig, want hij spreekt bijna geen Engels en wij nog geen Italiaans. Met hulp van voorbijgangers, worden we wijzer. Hij vertelt dat het een familiebedrijf is (hadden we iets anders verwacht?), met zijn schoonzoon als bedrijfsleider en zijn dochters in de bediening. Voor de foto poseert hij met een trotse blik voor zijn zaak. Over plastic servies praten we niet, lekker belangrijk.

En natuurlijk reserveren we direct een tafeltje voor die avond.
Deze website plaatst cookies. Door het gebruik van onze site ga je hiermee akkoord. Zie ons privacy-statement.